Naš najpoznatiji stručnjak za ekonomska pitanja iznosi za “Pečat” svoja mišljenja o aktuelnoj ekonomskoj situaciji u Srbiji, o problemu kosovskog duga, privatizaciji i načinima borbe protiv negativnih efekata globalizacije

Kako komentarišete trenutnu ekonomsku situaciju u zemlji?
Najveći problemi su niski prihodi, velika nezaposlenost i smanjenje broja stanovništva. Prema merilima Svetske banke, trećina stanovništva Srbije obuhvaćeno je sa više od jednog parametra siromaštva. Prema podacima ekonomske komisije UN za Evropu, 2006. godine bilo je 20,9 % nezaposlenih, a oni koji imaju sreću da su zaposleni, u januaru ove godine imali su prosečnu neto platu od oko 28.000 dinara. Ukoliko u porodici radi samo jedan član, onda je to vrlo nizak životni standard. Takođe, stanovništvo Srbije opada iz godine u godinu, što je podatak koji izaziva zabrinutost. Iz toga proizilazi da je situacija na celom prostoru koji sada kontrolišu Vlada i Skupština loša, a kada bi se računala Srbija sa Kosmetom, ekonomski pokazatelji bili bi i mnogo gori.

Da li vam se čini da je jedan od najvećih ekonomskih problema u Srbiji ogroman rast spoljnotrgovinskog deficita i spoljnog duga?

Deficit je ogroman problem i veliki teret. Srbija je 2007. godinu završila sa 8,8 milijardi dolara deficita, što iznosi 11,5 posto bruto domaćeg proizvoda. Ukupan uvoz robe bio je 17,86 milijardi dolara, a izvoz 8,85, što znači da je deficit gotovo isti kao i izvoz. To je vrlo alarmantna cifra, a sve to ne može da se ne odrazi na spoljni dug. Pored svog reprogramiranja i otpisa, Srbija je jako zadužena i prema poslednjim podacima dug iznosi 26,27 milijardi dolara. Javni sektor duguje 9 milijardi dolara, a ostalo je dug privatnog sektora – banaka sa 4,2 milijardi i preduzeća sa oko 11 milijardi dolara. Naša država formalno gledano dužnik je za ceo iznos, iako je to dug subjekata koji svoje korene imaju u inostranstvu, tako da naš dug dobrim delom raste i zbog privrednih subjekata čiji vlasnici nisu naši. Međutim, kao da ne postoji svest o ovom problemu. Spoljni dug jednog dana mora početi da se smanjuje, ali to ne može da se učini tako što će se uzimati novi krediti, već samo rastom proizvodnje i izvoza…

…

više u novom broju magazina “Pečat”